pinoy big blogger

kapag minamalas ka nga naman. akala ko pa naman kahapon eh hindi na
lalala itong nararamdaman ko. kahapon, nilalagnat lang. ok na sana eh,
ininuman ko na ng paracetamol Alaxan FR. twice. pero pagkagising ko
kninang umaga, ayun na. dumating ang dreaded trangkaso. ano ba sa
english yun, fever ba? ewan.

siguro epekto na rin ng
ka-badtripan ko kagabi. ganun kse ako eh, nadadala ng emosyon ang aking
physical condition. nasira na naman kse ang isa sa mga pc ko. feeling
ko bumigay na yung motherboard nya. hay.. talaga namang nagsisigaw ako
sa kabadtripan. ganun tlga ako minsan sa mga bagay na "importante" sa
akin. kse naman ung mga kapatid ko, sinabihan ko naman na wag dudumihan
ang pc, at iiwasang malagyan ng mga upos ng sigarilyo ang mga piyesa.
hay.. mga walang pakialam. marunong lang gumamit, mga hindi naman
marunong mag-ayos at mag-alaga. alam naman nilang matampuhin ang isang
PC na yun. mejo matanda na rin kse un, hehehe.

eneweis, un na
nga, dala ng emotional instability ko eh lumala ang lagnat ko. fuck.
kaya ito ako ngayon, nakikigamit sa laptop ni nanay (sira nga rin pala
ung personal kong ginagamit na pc, bumigay yung PSU at videocard. antay
pa daw ako ng 4-7 days para mapalitan ng distributor), walang magawa,
masakait ang katawan at masakit at ulo. except pa yun sa lagnat at
colds. asteeg. leche. buti na lang talaga at wala pa akong masyadong
ginagawa sa office. kaso bawas naman sa sweldo ang pag-absent ko. ewan
ko ba. hay.. tutunganga lang na naman ako dito sa bahay maghapon.
maghahanap ng mababasang libro. hindi naman ako pwedeng masyadong
magbabad sa harap ng monitor kse masakit sa ulo.

hay…

cge na, kain na muna ako. kitakits na lang kapag sinipag ulit akong magsulat dito. hehe. babush.